Duygular ne kadar somutlaştırılabilirse işte o kadar...
Ama ben orada onu duyumsadım. Demek ki neymiş? Olay bitmiş.
***
Güzel bir pazar günü. Ailenle bir yerlere gidiyorsun. Her şeyi bıraktım. Sıfır sorumluluk hissi. Arabadaki o koltuk bana ait. Kulağımda istediğim müzik. Gözümün önünde kocaman bir yeşillik. Şehirden hızla uzaklaşmanın verdiği rahatlama ve gittikçe artan deniz kokusu...
Böyle bir ortamda özgürlük şuydu.
Kendi isteğimle o camı açıp bi kuşun kanatlarını süzerek uçtuğu gibi ellerimi çıkarıp rüzgarla oynamak!
Evet. İşte özgürlük bu!
hani bir yapabilmek vardır bir de yapmak vardır ya. Bazen siz yapabilecekken ortam müsait değildir, bazen de her şey tamamdır ama takatiniz kalmaz. İşte bu ikisi simultane olunca ben bunun adına özgürlük diyorum. Uçmak gibi. Suya kendini bırakmak gibi. Maddi manevi bir bağımsızlık hissi.
Her şey anlarda gizli. Anı yaşamak lazım.
Mutluluk da orada, özgürlük de.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder