Ne zaman ne olacağını tahmin edersin. Gününü saatini bilemezsin. Kesinlik yoktur.
Mutluluk ve mutsuzluk birbirini kovalarken, sıcak ve soğuk da kovalar birbirini.
Geçen hafta İstanbul'da yazı yaşadık.
Birkaç gün öncesine kadar Bursa da ılık ılık esiyordu yüzümüze.
Düne kadar. Hava yine ılık olacak diye beklerken, sabah o muhteşem kar manzarası ile karşılacağımızı bilmiyorduk.
Beklediğimiz hava bu değildi ama sürpriz oldu. Güzel... Aydınlık... Mevsim normaline döndük artık.
Kar yağdı, beyaza büründü her şey. Siyahlar gitti. Mikroplar öldü. Yenilendik. Yenilendim.
Yılın son ayı. Yılın son haftaları. Sonra son günleri gelecek. Son sevinçleri ve son acıları.
Yeni yıl gecesi kar yağsın istiyorum. Deli gibi. Bir tablonun içinde olduğumu düşünüyorum çünkü. Beyaza boyanmış bir tablo.
Adı üstünde yeni. Yeni bir yıl. Yani yeni bir sayfa. Bunların bir bağlantısı olduğuna inanmak istiyorum. Yağan kar ile.. Karın o beyazlığı, saflığı ile her şey sıfırlansın istiyorum. Beyazın masumiyetine bürünmeli her şey.
Çamurlar karla kaplansın. Erimemecesine...
Ta ki bahara kadar.
Ta ki karlar yerini taze bahar çiçeklerine bırakıncaya kadar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder