Canım Ankara Yolları

Zafer bayramımız kutlu ve mutlu olsun, hoşça kal yaz, merhaba Ankara..

Beş yıl boyunca nefret ede ede doldurdum şu Ankara yollarını. Geçmek bilmezdi, bir türlü kavuşamazdım ne evime ne sevgiliye. O yıllar hiç bitmeyecek, üstüne bir o kadarı daha hayatta geçmeyecekti. Kapağını açmadığım o kalın 'alles über sprachwissenschaft'ların 'Goethe'nin ameleliği ebediydi, tanrının bize lanetiydi.

Yolun ilk yarısındayım. Mutlulukla, merakla, özlemle, sabırla, tadını çıkaraa çıkara gidiyorum Ankara'ma. Bruce Dickinson ve Harun'um eşlik ediyor sağolsunlar. (Harun ayılabildi mi acaba, geçen gün sahnede fena sallanıyordu:))

Arkadaş, havaya bak yahu, dokunsan ağlayacak. Çantamın içi Bodrum'a gidermişçesine dolu olduğu için ben de dokunsan ağlayabilirim şu an. Totoş Murphy bulutların arasından pis pis sırıtıyor. 

Eskişehir'e adım adım yaklaşırken ihtiyaç barlarım da hızlı hızlı boşalıyor:( iyiyiz hoşuz ama kahvesizlik fena. Diren Şeyma.

Gitmek istenen ve özlenen yerler: Her yer, görmek istenen ve özlemen arkadaşlar: onlarca, kalınan gün sayısı:2!!

Ne kadann güzel. Onu mu arasan bunda mı kalsan, kime ne alsan ki acaba? Mini mini kuşumun, Ayşegül'ün penceresine konuyorum:)

İniyorum ben. Yaza yaza bitirdik. 

Albümler bitti, kilometreler bitti, şarjımız bitti. 

Dönerken haber ederim. Kalın sağlıcakla:)))