En sevdiğimiz, en kaliteli, en "bizden" tiyatrocuların ölüm haberlerini aldığımda kendi dedemi kaybetmiş gibi bir acı yaşıyorum. Ne garip... Onlar hep evimizin içindeler, bizleri tanımasalar da ne kadar tanıyoruz onları, ne kadar seviyoruz. Ne zaman mutsuz ve karamsar olsam, koşar TV'yi açardım ve Tahsin Amca unuttururdu o an her şeyi. Ama o artık yok ve onu çok özleyeceğiz.
Barış Manço, Kemal Sunal, şimdi de Gazanfer Özcan:( Sizce Türk Tiyatrosu, Sineması, Müziği böyle önemli yapıtaşlarını kaybettikçe eski kalitesini yakalayabilecek mi? Böylesine işine aşık, kaliteye önem veren "sanatçılar" olacak mı yine? Zaten hep birbirine benzeyen, aşırı popüler ve sığ işleri görmekten bıkmışken bir de böyle haberler duymak çok çok üzüyor beni.
Seni çok özleyeceğiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder